آقاهه می‌گه؛ برای اینکه وابستگیت از بین بره و دیگه بهش فکر نکنی، باید دنیات رو بزرگ‌تر کنی. در حال حاضر دنیات کوچیکه و اون همه‌ی فضا و جا رو پر کرده، تو نمی‌تونی اونو کوچیک کنی فعلا، پس باید دنیاتو بزرگ‌تر کنی که اون فقط یه گوشه رو گرفته باشه نه کلشو. کارایی که دوست داری رو انجام بده، با آدمای دیگه معاشرت کن، جاهایی که دوست داری برو، اینجوری دنیات بزرگ‌تر می‌شه.

راست می‌گه، من وقتی می‌رم تو رابطه، فرقی نمی‌کنه کی باشه و چجوری باشه، همه دنیام می‌شه اون شخص.

فهمیدم چرا حالم بده این چند روز، دنیام نه تنها بزرگ نشده، بلکه کوچیک‌تر هم شده، لیترالی! علاوه بر اینکه همه جا تعطیله از جمله باشگاه، بابا مامان اومدن، انقدر اعتقادی و مودی و همه‌چی دورم ازشون که رونده شدم تو اتاق. ینی دنیای من چه از لحاظ روحی چه فیزیکی الان شده اندازه‌ی یه اتاق. هیچجا ندارم برم فعلا، تا هستن اینا. تلویزیون بیست‌و‌چهاری روشنه و خودتون حدس می‌زنین چی می‌بینن همش. مخم نمی‌کشه. بخدا نمی‌خوام بی‌احترامی کنم ولی مخم نمی‌کشه.